Attachment parenting & de rol van de vader

Attachment parenting & de rol van de vader

Zoals jullie weten volg ik niet perse één soort opvoedingsmethode of -filosofie, want elke kind is uniek.

Als ouder dien je naar de behoeften te kijken van jouw eigen kind(eren) en daarop de manier van opvoeden afstemmen.

Attachment parenting 

Ook ik experimenteer met diverse opvoedingsmethodes, maar vaak neig ik alsnog naar Attachment Parenting, ook wel bekend als Natuurlijk Ouderschap.

De basis van mijn soort opvoeding is dus AP, Attachment Parenting, met een vleugje van andere visies hier en daar, zoals Antroposofie, Onvoorwaardelijk Ouderschap, etc.

Er zijn immers ook veel kwesties waar ik het totaal niet mee eens ben, vandaar dat ik niet perse een vaste methode hanteer 🙂

Als ik wat deel over kinderpsychologie heeft dit echter als basis vrijwel altijd met Attachment Parenting te maken, want dit trekt mij aan..

Dat komt doordat AP naar mijn mening in balans met de menselijke natuur en het dit siert.

» PS: Ik raad je aan om eerst deze onderstaande blogpost en dan de rest te lezen, aangezien hetgeen ik nu heb geschreven een vervolg erop is! 🙂

Natuurlijk ouderschap: het hechtingsproces tussen ouder en kind

Groene moeders

Ik ben lid op bepaalde Facebookpagina’s waar er continu wordt gediscussieerd over zaken, zoals ecologisch verantwoorde draagdoeken of -zakken, borstvoeding, duurzame en minimalistische leven, wasbare luiers, vaccineren, e-nummervrij eten.

Er worden ook statussen geplaatst over diverse opvoedingsmethodes, -visies of -filosofien.

9 van de 10 leden zijn vrouwen. Dat is niets gek, want we zijn allemaal moeders onder elkaar en we willen het beste voor onze kinderen.

De ene lid is een ambitieuze First Time Mommy wiens wereld na de bevalling volledig is verander;

De ander heeft jarenlange ervaring opgebouwd en kan zich in principe freelance deskundige noemen over haar oergondische levenswijze.

Rol van de vader en moeder tijdens de opvoeding

Daardoor lijkt het soms alsof alleen wij, de moeders, alle verantwoordelijkheden op het gebied van opvoeden op zich nemen.

Is dit terecht? Wat is de rol van de vader?

attachment-parenting

Goede communicatie is = vader en moeder op één lijn

Aangezien je een kind niet alleen maakt, maar ook samen dient op te voeden (uitzonderingen nagelaten) moet zowel de moeder als vader van het kind op één lijn zitten.

Als je niet op dezelfde lijn zit kun je vaak discussies krijgen omtrent de opvoedingswijze van het kind.

Het is helaas de keiharde realiteit: na de bevalling verwacht je dat alles soepeltjes verloopt, maar een relatie kan er soms onder leiden, vooral als er geen goede communicatie is tussen de recent bevallen vrouw en haar partner.

Er spelen helaas ook situaties af waarbij de vader het opvoeden van het kind als een taak van de vrouw beschouwt, en dus niet zijn verantwoording beschouwd.

Hij kan dan vinden dat alles volledig in de handen ligt bij de moeder, en niet bij hem.

Dit kan echter voor hechtingsstoornissen tussen ouder en kind zorgen. Het kind zal nooit en nimmer zich 100% kunnen toewijden aan zijn of haar vader.

Kraamtijd & de rol van de vader

Tijdens de kraamperiode kan het zijn dat de vrouw zich niet begrepen voelt door haar partner. Wellicht fysiek, mentaal, maar vaak op emotioneel gebied.

Als de vrouw problemen oploopt met haar partner, kan ook dit het hechtingsproces tussen haar en haar kind verstoren.

Vaak ontstaat dit probleem doordat de vrouw in kwestie zich niet of weinig begrepen of gesteund voelt. Vrouwen hebben immers bevestiging nodig, zodat ze weten dat ze het goed doen.

Dit moeten ze niet alleen horen, maar ook (aan)voelen van haar wederhelft.

Daarom is het van hoog belang om goed te communiceren met je vrouw als man-zijnde. Vrouwen zijn zeer emotionele wezens.

attachment-parenting

Borstvoeding & de rol van de vader 

Indien een man een gezonde nageslacht wilt, moet hij bewust zijn van zijn rol als (aanstaande) vader.

Hij moet een stabiele en veilige huissfeer creëren voor zijn gezin, en zodoende zijn hoogzwangere partner prepareren voor de hectische kraamtijd.

Ja, er zullen problemen kunnen afspelen tijdens de kraamtijd, bijvoorbeeld een slechte start of tijdens het aanleggen van het kind.

Echter, als iedereen hun hoofden koel houdt en zo min mogelijk gestrest wordt, zal de moeder ook rustig zijn 🙂

Veilige hechting

Als je wilt dat borstvoeding zal slagen, moet je als partner een veilige hechting creëren voor je vrouw en kind.

Het hechtingsproces tussen ouder en kind is  een diepe, emotionele proces waarin je veel tijd en energie moet investeren.

» Als de moeder rust heeft in haar hoofd, zal het haar sneller en eerder lukken om probleemloos haar newborn aan te leggen.

» Jouw taak als man is dus om haar emotioneel bij te staan en te steunen. Als je haar gelijk een flesje met kunstvoeding geeft, zal je haar demotiveren!

attachment-parenting

Eerste levensjaren: Hechtingsproces tussen moeder en kind

De rol van de moeder is om vooral zo veel mogelijk het hechtingsproces tussen haar en het kind te stimuleren door de verzorging van het kind op zich te nemen.

Het hechten begint namelijk al vroeg tijdens de zwangerschap. Hij groeit 9 maanden lang op in een warme baarmoeder, hoort de zachte stem van zijn moeder, voelt haar warmte etc.

Na de bevalling zal het kind nog meer gehecht raken met zijn moeder.

Dankzij directe huid-op-huid-contact, co-sleeping (samen slapen), aanleggen et cetera stimuleert de moeder het hechtingsproces tussen haar en het kind.

Dagelijkse verzorging

Naast de bovengenoemde handelingen stimuleert de moeder het hechtingsproces door de dagelijkse verzorgingstaken op zich te nemen

In de nacht voeden, in slaap laten vallen, luiers verwisselen, etc zorgt voor meer hechting.

Daarom is het verstandig dat de eerste twee jaar de moeder deze taken op zich neemt.

» De vader in kwestie kan af en toe meehelpen, maar dit dient geen gewenning te worden. Hij moet de verantwoordelijk op zich te nemen om de moeder wat rust te geven, kan genieten van haar meidenavond, een uurtje langer uitslapen, even haar ding kan doen, et cetera*

* Dit dient niet verkeerd geïnterpreteerd te worden: het is van noodzaak om een goede hechting te creëren tussen vader en kind, maar de eerste 2 jaar moet vooral de moeder hier op focussen.

attachment-parenting

Eerste levensjaren: Hechtingsproces tussen vader en kind

De vader moet tijdens de kraamperiode en daarna zich vooral richten op het mentaal en emotioneel steunen van zijn vrouw.

Zoals ik hierboven heb beschreven moet de vader niet alle dagtaken volledig of voor een groot deel op zich nemen.

Een moeder bouwt het hechtingsproces op door haar kind al vanaf de zwangerschap en na de bevalling wordt deze relatie steeds intenser.

Bij vaders is dit echter niet het geval: vadergevoelens zitten namelijk anders in elkaar dan moedergevoelens.

Als een kind bijvoorbeeld overgeeft of valt kan een vader boos worden, en een moeder juist ongerust. Mannen zitten anders in elkaar dan vrouwen.

Vrouwen luisteren ook vaker met hun hart en mannen zijn daarentegen rationeler, dus gebruiken ze meer het verstand.

Een ander voorbeeld: Als je pasgeboren baby naar de moeder glimlacht of met puppy eyes staart, neemt het natuurlijke oxytocine gehalte van de moeder toe.

Dit geeft een signaal af naar het lichaam en zodoende ontstaat er o.a. toeschietreflux voor het aanleggen.

Bij mannen is dit natuurlijk niet het geval. Een schattige glimlach is voor een vader niet voldoende om het hechtingsproces te stimuleren.

In ieder geval, niet zoals  dat bij een moeder wel het geval is.

» De moeder moet begrip tonen jegens haar man als hij niet snel een band kan opbouwen met zijn kind. Dit is normaal gedrag.

Zij heeft haar kind 9 maanden lang gedragen en heeft zich kunnen voorbereiden. Een man daarentegen raakt pas na de geboorte langzamerhand gehecht aan het pasgeboren kind.

Hechtingsproces tussen vader en kind vanaf 2 jaar

Terwijl ik dit aan het typen ben vraag ik aan mijn eigen man wat het verschil is tussen de eerste levensjaren en nu (mijn dochter is 2,5 jaar oud).

Hij vertelde mij dat hij tijdens de eerste levensjaren ook gehecht was aan mijn dochter, maar sinds ze goed is in communiceren en vaker speelt, hun hechtingsproces een niveautje hoger is getild.

Dat is het geval bij veel vaders. Het hechtingsproces tussen vaders en kinderen vanaf de 2e levensjaar neemt in grote stappen toe doordat het kind o.a. naar hem toerent als hij van werk komt, met hem speelt, knuffelt of speciale verzoeken stelt dat ‘alleen papa mag doen’.

attachment-parenting

Enfin

Pedagogisch gezien moet de moeder dus tijdens de eerste levensjaren zich focussen op hechting, want dit hechtingsproces is een essentieel onderdeel van de ontwikkeling.

Deze relatie dient als voorbeeldmodel voor andere relaties die het kind in zijn latere leven zal aangaan. En dit neemt plaats in de eerste levensjaren.

Ze moet vooral genietend investeren in deze periode zodat haar kind in een veilige hechting groeit.

Zodra het kind 2 jaar en ouder is neemt de vaderrol een belangrijk plek in. Hiervoor is slechts de basis voor hechting aangelegd.

Vanaf de 2e levensjaar zal de hechting tussen vader en kind intenser worden, mits de vader bewust is van zijn vaderrol.

Als zowel de vader als de moeder van het kind bewust zijn van hun eigen rollen en taken, zal het kind -die opgroeit in deze veilige hechting- ontwikkelen tot een emotioneel gezonde volwassene.

Dát is de kracht van Attachment Parenting.


israbintali

moeder, echtgenote, mamablogger, designer, fotograaf, vriendin en dierenliefhebber

Reactie achterlaten