Waarom moederschap soms zwaar kan zijn

Waarom moederschap soms zwaar kan zijn

Moederschap zwaar | Heb je net het hele huis schoongeboend, valt er een kom met vla op de grond, de baby huilt dan zonder tussenpauze, de kinderen maken weer ruzie om speelgoed, of je dochter schreeuwt een beetje te luid met haar piepstem,

Soms zit het niet mee als moeder.. Je wilt en zoekt rust.

Maar helaas gaan kinderen en rust soms niet goed samen.

Als kinderen door hebben dat er iets niets haak is en mams tijdelijk niet lekker in haar vel zit, kunnen ze alles proberen te doen om de veiligheid en geborgenheid terug te vinden.

Dan halen ze alles uit de kast, wat juist averechts kan werken bij een overspannen moeder.

Dat zorgt ervoor dat de moeder juist meer explodeert. Iets met vicieuze cirkel.

Ik wil je uit het diepste van me hart je laten weten dat je niet de enige moeder bent die af en toe een dipje meemaakt.

Je bent echt geen slechte moeder.

Uit ervaring weet ik zelfs dat slechte moeders zich juist zichzelf beschouwen als goede moeders.

Het feit dat je zorgen maakt of je een slechte moeder bent, is een teken dat je een goede moeder bent.

Perfecte moeders bestaan niet

Er zijn een aantal redenen waarom het lijkt alsof er geen slechte moeders bestaan en jij het gevoel kan hebben dat je in de minderheid bent:

Reden 1: schijn en realiteit door andere moeders

Veel moeders liegen om moederschap. Beter gezegd: ze verbloemen het.

Ergens is dat ook begrijpelijk.

Je wilt immers niet dat anderen denken dat je een slechte moeder bent.

Helaas is het daardoor een gevolg dat er een taboe ontstaat over moederschap.

Veel moeders creëren een illusie dat moederschap iets vanzelfsprekend is en je nooit problemen zult tegenkomen.

Reden 2: social media: alles is picture perfect

Op social media worden er picture perfect foto’s gedeeld van woonkamers waar je de vloer kunt aflikken, op elkaar afgestemde zwart-witte kinderkamers zonder lelijke plastic speelgoed en de wallen van mams worden weggefilterd.

Dit zijn allemaal momentopnames en allemaal visualisatie, oftewel mooi voor het oog.

Ik wil je er wel aan herinneren dat dit niet echt is.

Het kan er alleen wel voor zorgen dat je er onzeker van kan worden. Helaas.

We weten het eigenlijk wel beter, maar toch…………

Reden 3: moeders die elkaar bekritiseren

Wat ook tegenwoordig vaak voorkomt is dat moeders online worden bekritiseert als ze iets doen wat “echt niet hoort, hoor”.

Zo werd ik ooit enorm bekritiseert omdat ik destijds mijn dochter in een niet-ergonomische draagzak droeg en dit wilde doorverkopen.

Anno 2017 weet ik echt wel beter, maar als iemand haar kind in zo’n doek of zak draagt, houd ik vaak mijn ongevraagde adviezen bij me.

Hoe dan ook, de kritiek die ik ontving had een subtiele toon, maar de boodschap was helder en onbeschaamd aanvoelbaar.

Het voelde alsof degene (weet niet meer wie het was) vond dat ik aan kindermishandeling doe, want alleen slechte moeders zouden het toch niet erg vinden als haar kind een heupdysplasie ontwikkeld?

Helaas zie ik dit soort felle (onnodige!) kritiek nog altijd terugkomen in forums.

Er wordt een beeld gecreëerd van een groep perfecte moeders die advies geven jegens een ander groep moeders die “het niet beter weten”.

De eerste fanatiekelingen vinden het dan een noodzaak om de anderen te informeren.

In deze blog over de borstvoedingsmaffia had ik hier meer over geschreven. Het beste is om op grijs gebied te blijven.

Vaak is er een klein, onzichtbaar lijn tussen oprecht informeren en opdringerig overkomen.

Toen ik een paar weken geleden dagelijks de borstvoedingstelefoon belde merkte ik duidelijk het verschil tussen deze intenties.

Je leert wie er kaas van heeft gegeten en wie niet.

hart-onder-riem

Je bent niet alleen

Ik kwam gisteren deze prachtige tekst tegen op Facebook en wil deze ontroerende tekst graag met jullie delen.

Ps: Ik weet niet wie dit heeft geschreven. Mocht iemand weten van wie het is, gaarne dit doorgeven zodat ik de auteur kan bij vermelden.

“Aan de mama die zich verstopt in de badkamer omdat ze nood heeft aan dat éne minuutje terwijl de tranen van haar wangen glijden..

Aan de mama die zo moe is dat ze het gevoel heeft dat ze niet meer kan functioneren en er alles aan zou doen om te gaan liggen en de rust te krijgen die ze verdient…

Aan de mama die alleen in haar auto zit en eten binnen propt waarvan ze niet wil dat anderen het zien of weten…

Aan de mama die wenend op de zetel ligt nadat ze riep op haar kinderen voor iets kleins en zich nu schuldig voelt…

Aan de mama die wanhopig probeert zich in die oude jeans te krijgen omdat wat ze echt wil is in de spiegel kijken en zich goed voelen over zichzelf…

Aan de mama die niet buiten durft te komen omdat het leven op dit moment te zwaar is om te dragen…

Aan de mama die opnieuw afhaaleten bestelt omdat het avondeten niet liep zoals ze wou…

Aan de mama die zich alleen voelt, of ze nu alleen thuis is of in het midden van een hoop mensen staat…

Je bent goed genoeg.

Je bent belangrijk.

Je bent het waard.

Dit is een levensfase voor ons. Het is een héél héél harde, uitdagende, gekke levensfase.

Aan het einde zal het dit allemaal waard zijn. Maar nu is het hard. En het is voor zovelen onder ons hard op verschillende manieren. We praten er niet altijd over, maar het is hard en je bent en staat niet alleen.

Je bent goed genoeg.

Je doet je best.

Die kleine oogjes die naar je kijken – die denken dat je perfect bent. Ze denken dat je goed genoeg bent.

Die kleine handjes die verlangen naar door jou vastgenomen te worden – die denken dat je de sterkste bent. Ze denken dat je de wereld kan veroveren.

Die kleine mondjes die het voedsel opeten dat je hen gaf – die willen niets méér. Ze willen alleen maar jou.

Omdat je goed genoeg bent. Je bent meer dan goed genoeg, mama

Je bent ge-wel-dig. 

❤❤❤”

Moederschap gaat niet altijd over rozen en maneschijn.

Sommige momenten kan het dan ook vies tegenvallen, waardoor je aan jezelf twijfelt

Vind jij moederschap ook soms zwaarder dan verwacht?


israbintali

moeder, echtgenote, mamablogger, designer, fotograaf, vriendin en dierenliefhebber

1 Reactie

  • Felicia
    28 februari 2017 14:24

    ik denk dat het been kwestie is van accepteren dat het ook zware kanten heeft
    maar door er te veel bij stil te staan word het misschien ook zwaarder
    verder heb ik persoonlijk zelf nooit getwijfeld aan mezelf als moeder maar ik ben mij er van bewust dat ik niet perfect ben
    dat is ook juist goed zo leren kinderen ook dat volwassenen ook fouten kunnen maken dat het menselijk is
    ik geef mijn kinderen nooit een tik doe niet aan straf misschien ben ik voor een andere moeder
    te zacht maar ik doe het fijn op mijn eigen manier .
    ik heb 3 dochtertjes en ben zwanger van de vierde. mijn dochtertjes zijn 8 jaar de middelste 6 en de derde is 11 maanden

Reactie achterlaten