Voor het eerst naar de peuterspeelzaal

Voor het eerst naar de peuterspeelzaal

Voor het eerst naar de peuterspeelzaal

Peuterspeelzaal | Hoi allemaal, vandaag eens wat anders dan een informatieve blog over opvoedingsmethodes, recept of recensie.

Begin dit jaar, in januari, had ik een blogpost geschreven dat ik twijfel of ik mijn dochter op een latere leeftijd naar de peuterspeelzaal wil brengen, ja of nee.

Deze blogpost kan je hieronder teruglezen:

Peuterspeelzaal wel of niet?

Lekker gespeeld in de peuterspeelzaal

Zoals de titel al een beetje doet voorspellen, hebben we achteraf gezien toch besloten om het wél te doen.

Vandaag ging E. voor het eerst naar de peuterspeelzaal. Ik mocht haar een uurtje gezelschap houden en de volgende keer zal ze zonder mij moeten.

Ik ben benieuwd of ze wel een paar traantjes zal laten vallen, of het toch zal meevallen.

Toen ik haar vroeg of we naar huis zullen gaan, wilde ze in eerste instantie niet meekomen. Dus dat beloofd wat.

peuterspeelzaal

Ze  had zich vandaag in ieder geval goed vermaakt. Aangezien puzzels en blokken binnen haar interessegebied vallen, had ze natuurlijk direct hiermee gespeeld.

Ze heeft papa natuurlijk de laatste anderhalf maand flink zitten bouwen of Ikea-kastjes in elkaar zien zetten..

Daarom pakte ze gelijk een spelletje waar ze met echte spijkers (nogal gevaarlijk, wel Montessori proof) houten balkjes of speeltjes moest hameren.

Waarom besloten om het toch te doen?

Het ‘grappige’ is dat ik eigenlijk nog steeds van mening ben dat het niet perse belangrijk is om je kind naar de peuterspeelzaal te brengen.

Ik ben alleen overtuigd om haar te sturen wegens bepaalde omstandigheden in ons privé-leven, namelijk doordat ze nu last heeft van haar been en weinig activiteiten kan doen.

We zitten vaak thuis, want ja.. lopen gaat niet echt. In de peuterspeelzaal doet en ziet ze wat meer, dat is punt 1.

peuterspeelzaal

Een andere punt is toch wel mijn zwangerschap in combinatie met haar tijdelijke immobiliteit:

Ik woon tegenwoordig 4 verdiepingen hoger (zonder lift! *huilt) en ik moet haar overal optillen.

Ik weet niet van jullie, maar een kind dragen van 16 kilo is niet echt goed voor een zwangere vrouw..

Dus ja, eigenlijk zijn deze twee punten de redenen geweest dat ik toch heb besloten om haar naar de peuterspeelzaal te brengen.

Twee dagdelen, nu meer dan genoeg

Het wordt vast wennen om haar nu 6 uurtjes per week minder te zien, maar  daar houd ik het bij. Ik word steeds geadviseerd door de instanties om achter een CJG-indicatie te gaan.

We komen kennelijk in aanmerking doordat we haar tweetalig opvoeden, en dus kosteloos meer tijd mogen innen i.v.m taalachterstand (niet dat dit perse zal gebeuren,maar hey we blijven allochtonen 😉

Nu is twee dagdelen meer dan genoeg, ondanks ze 2 jaar oud is. Meer is niet goed en mijn argumentatie is weer gelinkt aan mijn bovenstaande blog, hahaha.

Een peuter moet lekker thuis zijn, vind ik. Je studeert tegenwoordig toch tot je 30ste, dus ze heeft daarna alle tijd.

De overige dagen vul ik alsnog met bijeenkomen met andere moeders, zwemactiviteiten, peutergymnastiek (nadat haar voetje genezen is), de bieb en andere activiteiten. Lekker divers!!

Fijne dag toegewenst!

Hoe reageerde jouw kind toen hij/zij zonder jou in de peuterspeelzaal moest blijven?

 


israbintali

moeder, echtgenote, mamablogger, designer, fotograaf, vriendin en dierenliefhebber

2 Reacties

  • Farah Yousfi
    5 september 2016 11:00

    Wat leuk dat ze naar de psz gaat! Toch weer een mijlpaal vind ik, vanaf nu gaat het zo snel. Mijn oudste is nooit naar een psz geweest maar mijn dochters wel, ze vonden het spannend maar ook erg leuk (en ik eigenlijk ook hhhh)

    • Ministijl
      5 september 2016 13:44

      Ja, hé. Ik voel nu al een druk op me dat ik alvast moet rondkijken voor een leuke basisschool. En dan denk ik bij mezelf: ‘ze is nog 2, hé..’

Reactie achterlaten