Natuurlijk ouderschap: het hechtingsproces tussen ouder en kind

Natuurlijk ouderschap: het hechtingsproces tussen ouder en kind

Natuurlijk ouderschap: het hechtingsproces tussen ouder en kind

Attachment parenting / Natuurlijk ouderschap

Attachment parenting, oftewel Natuurlijk Ouderschap in het Nederlands, was overal in de wereld de meest gangbare manier van kinderen opvoeden en in bepaalde werelddelen, zoals Azië en Afrika is dit nog steeds van toepassing: kinderen sliepen vanaf dag 1 samen met hun ouders in hetzelfde bed, werden dag in, dag uit gedragen op de buik of rug, visa versa.

Echter kwam er in Europa, waaronder Nederland, een ‘nieuwe’ manier van kinderen opvoeden, namelijk de zogeheten traditionele opvoeding waarbij kinderen sterk werden gestuurd. Ze moesten maar luisteren naar wat er gezegd werd: spreekwoorden zoals ‘mal moertje mal kindje (=als de moeder teveel toegeeft zal het kind niet deugen)´ en´kinderen die vragen worden overgeslagen´ zijn voorbeelden van deze autoritaire opvoedingsmethode.

Gedurende de tweede helft van de 20ste eeuw begon er echter een verandering in te komen. Dit verklaart dan ook waarom je wellicht steeds vaker de opvoedingsmethode ‘Attachment Parenting’ (natuurlijk ouderschap) hoort. Het wordt steeds weer populairder, en dat heeft een reden:

Ouders vinden het erg belangrijk om kinderen groot te brengen waar aandacht, empathie, hechting en zelfontplooiing centraal staat in de opvoeding.

Vandaag wil ik een kort stukje uitleggen waarom het hechtingsproces tussen ouder en kind belangrijk is:

Natuurlijk ouderschap: Wat houdt ‘hechting’ precies in?

Hechting is een proces van interactie tussen ouder(s)/verzorger(s) en kind wat nodig is om te ontwikkelen tot een emotioneel gezonde volwassene.

Dit vindt plaats in de eerste levensjaren van het kind en is een essentieel onderdeel van de ontwikkeling, want deze relatie dient als voorbeeldmodel voor andere relaties die het kind in zijn latere leven zal aangaan.

Als er hechtingsstoornissen plaatsvinden tussen ouder(s)/verzorger(s) en kind, zal dit mede bepalend zijn voor de toekomst van het kind met betrekking tot zijn relaties met anderen.

Het leven = relaties opbouwen

Het leven zit vol met hechtingen, oftewel relaties. Als kind raak je eerst gehecht aan jouw moeder, dan jouw vader, en dan de overige familieleden. En daarna krijg je hechting met het leven.

Kinderen die opgroeien in een veilige en hechte familie, zullen dan ook sneller van het leven houden. Zij groeien namelijk op tot een emotioneel gezonde volwassene.

Betreurenswaardig zijn er gevallen waarin de hechting wordt verstoord en dit kan resulteren tot onveilige gehechtheid en hechtingsstoornissen.

natuurlijk ouderschap

Natuurlijk ouderschap: Het hechtingsproces

Het hechtingsproces is een diepe, emotionele proces waarin je als ouder veel tijd en energie moet investeren.  Zoals hierboven vermeld, begint dit al zeer vroeg in de eerste levensjaren.

Veilige hechting

Een pasgeboren baby zal tot volledige rust komen als hij met volle vertrouwen bij zijn moeder borstvoeding krijgt, in veilige omgeving met zijn vrienden speelt, dat zijn vader hem optilt, kusjes geeft als hij valt, dat oma hem altijd verwent, hij diepzinnige gesprekken houdt met zijn dierbaren, verliefd wordt en trouwt, zelf ook kinderen krijgt, een vaste werk- en privéroutine heeft, etc etc dus in volledige kalmte en rust opgroeit met de jaren mee.

Onveilige hechting

Maar indien een kind opgroeit in een onveilige hechting, zal er altijd geestelijke onrust heersen. Een kind die niet voldoende liefde en steun krijgt, zijn vrienden hem in de steek laten, familiebanden die verbroken worden en haat-liefde verhoudingen krijgt met zichzelf kan dit resulteren tot depressie of andere psychologische problemen. De oorzaken hiervan zijn meestal hechtingsstoornissen.

Het niet (voldoende) kunnen hechten tussen ouder en kind is een probleem, doordat het kind geen ideale situatie heeft ervaren hoe het wel moet. Dat kan ervoor zorgen dat het kind in zijn verdere leven niet precies kan inschatten hoe een relatie/hechting met anderen moet zijn.

Daardoor heeft het kind geen vertrouwen in anderen, maar ook zichzelf. Ook verkent hij de omgeving minder, en leert dus minder waardoor hij achterloopt op de cognitieve ontwikkeling.

Doordat het kind niet opgroeit tot een emotioneel gezonde volwassene, zal hij later ook moeilijk hechting krijgen met anderen. Een voorbeeld hiervan is dat een kind die opgroeit tot volwassene, trouwt met iemand, maar zich nooit volledig kan toewijden aan zijn of haar partner en hierdoor in angst leven. Vaak wordt liefde dan als een compromis beschouwd.

Natuurlijk ouderschap: Hechting tussen moeder en kind

Een gezonde, veilige hechting is als een kind zich volledig kan toewijden aan anderen.

Een kind zal tijdens zijn eerste levensjaren zich altijd inspannen om gehecht te raken, om te beginnen met zijn moeder.

Het hechten begint eigenlijk al vroeg tijdens de zwangerschap. Hij groeit 9 maanden lang op in een warme baarmoeder, hoort de zachte stem van zijn moeder, voelt haar warmte etc.

Na de bevalling zal het kind nog meer gehecht raken met zijn moeder, maar vaak ook andersom. Als het kind bijvoorbeeld in het ziekenhuis moet verblijven, kan de moeder erg verdrietig worden. Moeder en kind hebben vaak gelijk na de bevalling al een stukje hechtingsband opgebouwd en willen dan steeds bij elkaar zijn.

Ook het kind wilt zijn moeder de hele tijd bij zich zien. Als de moeder uit het zicht is, kan dit een reden zijn tot paniek en angst, waardoor hij kan huilen. Dit is normaal gedrag. Veel moeders kunnen hierdoor onzeker raken en denken dat ze het kind ‘verwent’, maar belangrijk is om te weten dat je je kind niet kan verwennen met liefde.

Hoe meer liefde en hechting, des te beter voor de ontwikkeling van het kind: een pasgeboren baby die onbegrensd liefde en in de watten gelegd wordt, zal zich veilig voelen en zich toewijden aan zijn ouder(s)/verzorger(s). Hierdoor is het na het 2e levensjaar gemakkelijker ‘uit elkaar gaan’, bijvoorbeeld om je kind bij oma te laten slapen, naar de peuterspeelzaal te sturen, weer te beginnen met werken, et cetera.

Tijdens deze periode dient de moeder ook haar best te doen om gehecht te raken met haar kind.

Hierdoor is het na het 2e levensjaar gemakkelijker ‘uit elkaar gaan’.

natuurlijk-ouderschap

Natuurlijk ouderschap: Co-sleeping is een must bij AP

Dit is dan ook de beste periode om af te bouwen met co-sleeping, oftewel samen slapen met je kind in hetzelfde bed. Een kind die volledig opgroeit in veilige hechting zal weinig slapeloze nachten bezorgen bij zijn ouder(s). Hij vertrouwt zijn ouders toe en beseft dat ze in de kamer hiernaast liggen te slapen.

Een kind die direct na een paar maanden, zelfs weken (!) na zijn geboorte, in een donker kamertje wordt gestuurd, terwijl hij nog niet volledig een hechte band met hen heeft, zal alleen maar in angst opgroeien.

Ouder en kind dienen het eerste 2 jaar onafscheidelijk te zijn. Na twee jaar kan je langzaam en zeker afbouwen met co-sleeping, doordat zowel je kind als jij een veilige en stabiele basis-hechtingsproces hebben opgebouwd.

 

 


israbintali

moeder, echtgenote, mamablogger, designer, fotograaf, vriendin en dierenliefhebber

Reactie achterlaten