Verschillende opvoedingsstijlen bij ouders

Verschillende opvoedingsstijlen bij ouders

Verschillende opvoedingsstijlen bij ouders

Opvoedingsstijlen: Hoi, allemaal! Vandaag wil ik het hebben over diverse opvoedstijlen. Opvoedstijlen kunnen beschreven worden als de manier van een ouder om te reageren in interactie met hun kind.

Zoals we allemaal weten is elke gezin anders. Iedere ouder of verzorger heeft zijn of haar eigen kijk op opvoeding, welke gebaseerd zijn op hun eigen ideeën, concepten, gewoontes, tradities, waarden en normen.

Het belangrijkste is dat de opvoedingsstijl pedagogisch verantwoord is en bij het kind past. Een voorbeeld hiervan is dat jouw kind een subtiele benadering nodig heeft als ze iets verkeerds heeft gedaan, en een ander kind wellicht een hardere aanpak nodig heeft.

Zo zitten opvoedingsstijlen ook in elkaar:  Daarom bestaat er over het algemeen niet iets als één correcte manier van opvoeden. Wat bij jou heeft gewerkt, kan bij een ander een flop worden.

4 diverse opvoedingsstijlen

De typologie van Baumrind (1971): Baumrind was de eerste die ouderlijke opvoedingsstijlen omschreef en dit heeft ingedeeld in 4 categoriën: autoritair, democratisch (autoritatief), verwaarlozend en toegeeflijk.

opvoedingsstijlen

• Veel betrokkenheid + veel controle = democratisch (autoritatief)
• Veel betrokkenheid + weinig controle = toegeeflijk (permissief)
• Weinig betrokkenheid + veel controle = autoritair (niet-democratisch)
• Weinig betrokkenheid + weinig controle = verwaarlozend

De ouders bepalen de opvoedingsstijlen

De bovenstaande opvoedingsstijlen zijn dus grofweg ingedeeld tot 4 type opvoedingsstijlen, maar natuurlijk zijn er ook gezinnen die zich niet volledig in één soort opvoedingsstijl bevinden.

Om een beter beeld te krijgen heb ik een lijstje gemaakt van de meest voorkomende opvoedingsstijlen en wat het psychologische effect op kinderen is:

Opvoedingsstijlen: het psychologische effect op het kind

Als ouder(s)/verzorger(s) hun kind een bepaalde opvoedingsstijl meegeven, heeft dit vanzelfsprekend effect op het kind. Dit zijn de meest voorkomende situaties betreft opvoedingsstijlen en het effect op het kind.

1 – Democratische opvoedingsstijl (autoritatief):

Bij deze opvoedingsstijl staan de kinderen en hun individuele ontplooiing centraal en zijn de ouder(s)/verzorger(s) erg betrokken. Er worden duidelijke grenzen aangesteld, maar met voldoende aandacht en acceptatie van het kind.

Kinderen die opgevoed worden met deze opvoedingsstijl hebben heel veel zelfvertrouwen, goede banden in hun privé- en sociale leven, en zijn de ideale volwassenen in de toekomst.

2 – Niet-democratische opvoedingsstijl (autoritair):

Bij deze opvoedingsstijl is de ouder de baas en moet het kind gehoorzamen. Als beide ouders een repressieve, autoritaire houding hanteren, kan het kind aardig, eerlijk, gedisciplineerd, oplettend en behulpzaam zijn.

Aan de andere kant is het kind vaak verlegen en angstig. Hij heeft weinig tot geen zelfvertrouwen, want hij krijgt weinig de kans om zichzelf te ontplooien en zijn eigenwaarde te bepalen.

3 – Toegeeflijke opvoedingsstijl (permissief)

De permissieve opvoedingsstijl wordt ook wel de Laissez-faire opvoedingsstijl genoemd. Tolerantie en verwenning staat centraal: De familie bepaalt de dagelijkse inspanning volgens de wensen en verlangens van het kind. Hierdoor is er weinig dagritme.

De ouder(s) of verzorger(s) tonen extreem veel liefde jegens het kind, maar zijn vaak onzeker over de invloed die zij hebben. Hierdoor worden er weinig eisen en grenzen gesteld aan het gedrag; kinderen worden weinig gestraft en er is weinig controle aanwezig.

Kinderen die volgens de permissieve opvoedingsstijl opgevoed worden zijn vaak egoïstisch, ongedisciplineerd en egocentrisch. Ze zijn niet snel tevreden over zaken die zich afspelen in hun privé en sociale leven.

4 – Verwaarlozende opvoedingsstijl:

Bij deze opvoedingsstijl worden geen regels toegepast, ontstaan er spontane ruzies en tijdelijke ‘leuke momenten’. Regels worden spontaan toegepast als gevolg dat de ouder(s)/verzorger(s) beseffen dat ze het verkeerd aanpakken. Kort hierna verdwijnen de regels, alsof ze nooit bestaan hebben.

Er is weinig tot geen controle aanwezig. Het kind doet zijn eigen ding, en de ouder(s)/verzorger(s) hun eigen ding. Er is geen eenheid in de familie.

Kinderen die volgens deze opvoedinggstijl opgevoed worden vertrouwen mensen niet snel, geven niets om regels, weigeren om deel te maken van oplossingen, zijn enorme twijfelaars, vaak niet gelukkig en vormen hierdoor geen ‘eigen karakter’.

5 – Onstabiele en tegenstrijdige opvoedingsstijl:

In deze opvoedingsmethodes is er een dominante atmosfeer van beide ouders aanwezig: beide ouder(s) of verzorger(s) hebben beiden hun eigen ideeën over de manier waarop ze hun kind(eren) willen opvoeden. Als de moeder ‘ja’ zegt, zegt de vader ‘nee’, en andersom.

Hierdoor raakt het kind in de war, want hij weet niet naar wie hij moet luisteren. Het kind durft daardoor geen keuzes te maken, en dit is vaak een nadelige gevolg van deze opvoedingsstijl.

Kinderen die opgevoed worden met deze opvoedingsstijl raken vaak emotioneel geblokkeerd, kunnen geen keuzes maken, of veranderen snel van mening/keuzes.

6 – Overbeschermde opvoedingsstijl:

Overbeschermde ouders hebben vaak het gevoel dat ze hun kind(eren) zo vaak mogelijk moeten controleren (“beschermen van externe beinvloeding”). Ze geven het kind heel veel aandacht en vrezen dat hun kind iets ernstig kan overkomen. Buiten spelen is voor het kind niet vanzelfsprekend: het is voor de ouders slopend om het kind ‘los te laten’. Buiten spelen is dan ook niet meer iets wat het kind zonder zorgen kan doen.

Kinderen die opgevoed worden met deze opvoedingsstijl zijn sterk afhankelijk van het gezin, hebben weinig tot geen zelfvertrouwen, kunnen zichzelf niet ontplooien, zijn emotioneel zwak en geven vaak anderen de schuld als hem iets overkomt.

Deze gewoonte duurt altijd levenslang: als het kind volwassenen wordt, verwacht hij hetzelfde van zijn partner.

7 – Perfectionistische opvoedingsstijl:

Perfectionistische ouders verwachten hetgeen zij zelf niet hebben kunnen bereiken (bijv. hoge salaris, rijke man, goede studie, etc) bij hun kinderen. Vaak hebben zulke ouders ook een beetje eigendunk of teveel ego.

Kinderen die perfectionistische ouders hebben staan vaak onder hoge (emotionele) druk: ze worden vervormd tot individuen die niet hun eigen hart ‘mogen’ kiezen. Zo kunnen ze een baan krijgen die ze eigenlijk niet leuk vinden, willen ze misschien de wereld rond gaan in plaats van een drukke baan in het kantoor krijgen, visa versa.

8 – Ouders die onderscheid maken tussen hun kinderen:

Het kan voorkomen bij ouders dat ze stiekem het ene kind meer liefhebben dan de ander, bijvoorbeeld omdat het ene kind mooier of slimmer is, of misschien omdat hij de oogappel is. Het kind die minder geliefd wordt voelt dit aan en kan hierdoor een emotionele wrak worden en kan zijn broer of zus (die duidelijk meer geliefd is) als rivaal beschouwen. Dit zorgt voor een ongezond band tussen kinderen.

Als laatste wil ik ook vertellen dat de ouders van een kind bepalen hoe zijn karaktereigenschap zal zijn. Ja, een deel van zijn karaktereigenschappen wordt mede bepaald door zijn genen, maar het zijn uiteindelijk de beïnvloeding van buitenaf die bepalen hoe het kind zal zijn.

Een kind neemt hetgeen over wat hij ziet, niet wat aan hem verteld wordt. Als de ouder(s)/verzorger(s) begripvol en liefdevol zijn jegens het kind, zal hij het ook worden. Ziet hij niets anders dan wanorde, ruzies en verdeling in het gezinsleven, dan zal hij later hetzelfde doen.

Wat is jouw opvoedingsstijl?


israbintali

moeder, echtgenote, mamablogger, designer, fotograaf, vriendin en dierenliefhebber

Reactie achterlaten